Nad jego głową uformowała się długa wstęga perłowej bieli. Kuląc się ze strachu spojrzał w górę i zobaczył łańcuch Meteorali przepływający tuż nad nim. Każda twarz wyrażała jakiś nowy odcień zaciekawienia, złości, rozdrażnienia, .a nawet wesołości. I po każdym takim przelocie jego ubranie przedstawiało coraz żałośniejszy widok. Ramiona Meteorali ciągnące się za nimi przepływały nad Michaelem jak dym, cicho chłostając i drąc. Zamknął oczy i przywarł do ziemi podkładając sobie pod czoło ręce. Wcisnął twarz w trawę pewien, że wkrótce umrze. Nie chciał po prostu widzieć, jak to się stanie. Gdzie się podziały Żurawice? Czy po to szkoliły go całymi tygodniami, żeby teraz dać go poćwiartować jak kiełbasę w delikatesach?

(Reklama: , lalki ,drukarka fiskalna )